Mariska: Moderne boerin

Home » Blogs: Gewoon opgeschreven » Mariska: Moderne boerin
Mariska Geschreven door:
Mariska,
Maart 2011

Het is verrassend warm als ik, op mijn klompen en met emmers sop, de tuin in sjok.

De felle zonnestralen zorgen ervoor dat onze koeien behoorlijk onrustig zijn. Met hun kop zwaaiend in de lucht zie ik ze allemaal achteraan in de stal staan, luid loeiend. Ze hebben duidelijk de lente in hun kop. Het liefst zouden ze zelf de staldeuren openrammen en bokkenspringend het weiland in rennen, maar ze moeten nog heel even geduld hebben.

Diep zuchtend buk ik voorover en dompel mijn spons onder in het warme water. Schoonmaken, bah.

Ze zeggen altijd dat een man een vrouw uitkiest die veel weg heeft van zijn eigen moeder.

Dat dit dikke onzin is blijkt telkens weer als ik tegenover mijn schoonmoeder, achter een kop koffie zit. Zij is rustig van aard, verstandig en denkt altijd eerst tien keer na voordat ze actie onderneemt.

Ik ben chaotisch, impulsief en hang onze hele boerderij vol met memobriefjes om ervoor te zorgen dat ik niets vergeet(een kansloze actie trouwens.)
Wat zij mooi vind, vind ik lelijk, en wat ik interessant vindt, interesseert haar niets.

In het begin van het voorjaar zijn de verschillen tussen ons het aller-duidelijkst. Dat is de periode waarin zij gewapend met sponzen en ragebollen door haar huis en tuin vliegt,en ik mezelf, met een goed boek, tussen de vele dikke kussens op onze houten schommelbank innestelt, om te genieten van de eerste lentezon.

Ik heb een hekel aan schoonmaken, altijd al gehad. Maar vroeger was ik in ieder geval snel klaar. Binnen twee uurtjes was mijn hele flat spik en span. En met één emmer sop en een tiental vrolijk gekleurde hangplantjes was ook mijn betonnen buitenverblijf weer lenteklaar.

Tegenwoordig ben ik úren bezig. Onze boerderij telt vijf slaapkamers en twee badkamers. Drama! En dan heb ik nog niet eens over de megagrootte tuin!

Als het aan mij ligt spijkeren we de bovenverdieping dicht en wordt de tuin het nieuwe geitenverblijf… Terwijl ik mopperend de ladder opklautert, komt vriendin Lieke aangewandeld.

Ze is bekend met mijn schoonmaakhaat, dus ze grijnst van oor tot oor zodra ze mij ziet.

‘Voorjaarschoonmaak?’ lacht ze.
‘Tja, het moet er toch een keer van komen.’ Ik trek er een vies gezicht bij.
Koeien naar buiten

‘Wat vréselijk ouderwets!’ roept Lieke ineens. ‘Die hele voorjaarschoonmaak stamt nog uit de tijd waarop we stookten op kolen! Toen na de winter alle tapijten uit huis werden gehaald voor een grondige reinigingsbeurt. Zo’n voorjaarsschoonmaak is toch helemaal niet meer van deze tijd?!’

Op mijn gezicht verschijnt een tevreden glimlach. Zó had ik het nog niet bekeken.

Even later zitten Lieke en ik, met een fles Merlot en toastjes brie, aan de picknicktafel in de tuin, lekker in het zonnetje.

‘Was jij niet druk bezig met de voorjaarschoonmaak?!’ roept mijn boer als hij in zijn trekker voorbij rijdt.

‘Ja, maar dat is ontzettend achterhaald!’ roep ik, ’En ík ben nou eenmaal een moderne boerin!’

Lachend kijken Lieke en ik mijn stomverbaasde boer na.