Jennifer: Voorjaarsschoonmaak

Home » Blogs: Gewoon opgeschreven » Jennifer: Voorjaarsschoonmaak
Jennifer Geschreven door:
Jennifer,
Maart 2011

Die vrijdagochtend vraagt manlief aan het ontbijt niet met het avondeten te wachten omdat hij pas zondagavond zal thuiskomen. Drie dagen wachten met eten is ‘erover’.

Manlief moet teambuilden met zijn werk. Met zijn gezin zou beter zijn. Bijvoorbeeld om te leren dat je zoiets op tijd moet aankondigen.

De appel valt niet ver van de boom, Zoonlief herinnert zich ook iets: “O ja, ik moet plankjes en een garenklosje meenemen vandaag naar school.”

Ik weet niet hoe dat bij u is, maar ik vind zo’n dingen niet op ééntweedrie.

Net op tijd komen we toe op school, Dochterlief meteen naar binnen maar Zoonlief is zijn schooltas vergeten.

“Aan de deur. Je moet niet naar binnen,” zegt hij behulpzaam. (Dat scheelt natuurlijk.) Tegen de middag ben ik, na tweemaal heen en weer, met Babylief (opnieuw) thuis.

Briefje van de politie in de bus: Uw huis ligt verscholen tussen begroeiing. U bent dus een gemakkelijk slachtoffer voor inbraken die in deze tijd van het jaar frequenter voorkomen. Zorg ervoor dat uw huis er bewoond uitziet.

Juist ja.
Namiddagje wassen, plooien, strijken! De voorjaarszon schijnt en de linnenkamer schreeuwt om opgeruimd te worden. Naar school, kinderen halen, samen eten, bad, tandjes poetsen en in bed - geloof me, sneller geschreven dan gedaan.

Telefoon! Ik ben doodsbang van alles en dus ook van alleen thuis zijn in een huis dat verscholen ligt tussen begroeiing. Alwaar ik een gemakkelijk slachtoffer ben voor inbraken die in deze tijd van het jaar frequenter voorkomen.

Manlief: “’t Is hier fantastisch! Ik bel je straks terug. Moet ophangen, iemand heeft me nodig.”

Iemand? Ja, Ik! Ik zit hier in een huis dat verscholen ligt tussen begroeiing. Alwaar ik een gemakkelijk slachtoffer ben voor inbraken die in deze tijd van het jaar frequenter voorkomen. Ik doe vannacht geen oog dicht.

Ik kan beter iets nuttig doen: de linnenkamer opruimen ofzo. Ik neem een zak appelen die op de droogkast ligt. Een appel rolt achter de droogkast. Ik overweeg een nanoseconde ze te laten liggen. Maar ik ben ‘de mama’, de enige rol in een gezin die zich zoiets niet kan permitteren. Ik trek de droogkast weg. Mijn God, wat een stofnest.

En achter de ijskast en de wasmachine? Ik begin te verschuiven. Dit is dringend! Vloertje dweilen, plinten afwassen… En de muren zijn zo vaal. Ik heb nog ergens witte verf… Ik weet niet hoe het bij u is, maar ik vind witte verf niet op ééntweedrie. Wel steenrood. Ik besluit te schilderen – tot manlief zoals beloofd zal terug bellen.
Linnenkamer detail

Linnenkamer

Drie uur ‘s nachts, de linnenkamer is helemaal steenrood geverfd. Ik sms mild wraakzuchtig: “SLAAPWEL!” Manlief sms’t terug: “Gezellig in bar met collega’s!”

De linnenkamer is brandschoon maar ’t is wel erg donker… steenrood… Ik haal nog even mijn verfkoffer. Vijf uur later: de linnenkamer is steenrood met takken vol vogeltjes.

De zon is al op. Ik leg me op mijn bed maar dan knalt mijn deur open: “Mama, de Paashaas is geweest! Hij heeft de linnenkamer geverfd!”