Linda: Voorjaarsschoonmaak

Home » Blogs: Gewoon opgeschreven » Linda: Voorjaarsschoonmaak
Linda Geschreven door:
Linda,
Maart 2011

Mijn telefoon geeft aan dat het pas zeven uur is. Zeven uur en de zon schijnt nu al in de slaapkamer… Dat kan maar één ding betekenen: De Lente Is Begonnen!!!

Vrolijk spring ik met mijn goede been uit bed en begin de dag met een dansje. Bij het opendoen van de gordijnen, word ik vriendelijk begroet door de zon en fluitende vogeltjes. De lucht ruikt heerlijk naar voorjaar.

Ook al ben ik in deze geluksstemming, juist door dit heldere licht, valt ineens op dat onze ramen toe zijn aan een wasbeurtje. En nader onderzoek wijst uit dat onze badkamer beter tot zijn recht kwam tijdens de donkere winterdagen, dan bij de lichte lentestraaltjes.

Eén uur later, ontbijtje in de buik, is de afspraak met de glazenwasser gemaakt en sta ik in mijn weinig charmant poetspak in de badkamer.

Ik vraag me af wat verstandiger is, de voegen schoonmaken en er achter komen dat ze van origine toch niet donkergrijs zijn, en dus het risico lopen dat ik alle voegen moet schoonmaken, of het zo laten.
De luxaflex ziet er ook niet heel fris meer uit, maar ik ga nog liever verhuizen, dan dat ik me daaraan waag. Laat ik met het zichtwerk beginnen: De douchetegels. Tijdens het fanatiek schrobben stoot ik mijn, uiteraard nog bijna volle, echt kappersmerk shampooflesje om. Kapot.

Onze witte vloer kleurt langzaam roze. Ik pak de douchekop om deze vlek vakkundig te verwijde…TRING!

Ik schrik zo van de deurbel, dat ik spontaan de douchekop op mijn kleine teentje laat vallen. De pijn van mijn natuurlijke bevalling valt in het niets bij wat ik nu moet doorstaan. TRING!

Deze tweede schrikreactie zorgt ervoor dat ik met mijn andere voet, met droge sok, recht in de plas douchewater ga staan. Alle oorlogen, kredietcrisissen en natuurrampen ten spijt, ik irriteer me pas echt aan natte sokken!

Ik geef de douchekop de schuld van dit alles en smijt deze, naar later blijkt, te hard tegen onze muur aan. Ik kan wel janken en zou dit ook gedaan hebben, als de bel niet nog een keer gegaan was. Als een in douchewater en zelfmedelijden verzopen katje doe ik de voordeur open: “Ja, graag achter ook”. Daarna ga ik naar boven.

Nu Murphey mijn tweede naam lijkt te zijn, kan ik beter niet helpen de ladder door de woonkamer te manoeuvreren.
Linda

Even later, droge sokjes aan, zie ik dat nou goed? De ramen zijn nog steeds vies!!!

Na een niet al te vriendelijk telefoontje, komt meneer de glazenwasdirecteur in hoogsteigen persoon zelf polshoogte nemen. De glasinspectie duurt nog geen minuut. Meneer de directeur schud met zijn hoofd en adviseert mij om de binnenkant van de ramen schoon te maken, dan is mijn probleem opgelost. Auw.

Om toch nog iets van deze dag te maken, kan ik maar één ding doen. Ik bel mijn beste vriendin. Graag gaat ze mee op een terrasje de laatste zonnestraaltjes meepakken. Ach, ik heb dan wel geen gepoetst huis, maar wel een opgeruimd leven.