Interview: Hans Kazan

Home » Interieur & lifestyle » Interview: Hans Kazan
Mensen met een tweede huis zijn gelukkiger en gezonder, constateerden onlangs NRIT Onderzoek en de beursorganisatie. Geldt dat ook voor illusionist Hans Kazàn en zijn gezinsleden die het pittoreske Bathmen in Nederland verruilden voor Marbella aan de Spaanse zuidkust?

''We woonden heel mooi daar in de Achterhoek en toch gingen we weg. Maar het was een weloverwogen beslissing'', vertelt de goedlachse Kazàn, die de aankoop van zijn woning zelf organiseerde, maar dat nu toch anders zou doen.

"Zo maar even veel geld uit geven in het buitenland is toch maar griezelig. Iedereen hoort wel eens van die verhalen dat je huis of je grond ineens niet je eigendom blijkt te zijn"

''Tegenwoordig willen mensen zekerheid. Soms is een heel leven gespaard om een bedrag bij elkaar te krijgen en om dat zo maar even uit te geven in het buitenland is toch maar griezelig. Iedereen hoort wel eens van die verhalen dat je huis of je grond ineens niet je eigendom blijkt te zijn''.

Calidad de la vida

''Toen de kinderen klein waren gingen we eigenlijk altijd op vakantie naar Spanje. Op een keer kwamen we terecht in een klein plaatsje waar we het zo naar onze zin hadden dat we daar het liefst altijd hadden willen blijven.

Dat hebben natuurlijk wel meer mensen op vakantie maar wij droomden er echt van om in een ander land te gaan wonen en dan specifiek in Spanje. Daar schijnt het zonnetje zo heerlijk en ons beviel de calidad de la vida, de manier van leven, ook zo goed.

"Op een gegeven moment hebben we de knoop doorgehakt. Ik had wel kunnen blijven wachten tot het werk het zou toelaten, tot de kinderen van school af zouden zijn, bedenk alle verhalen maar."

Op een gegeven moment hebben we de knoop doorgehakt. Ik had wel kunnen blijven wachten tot het werk het zou toelaten, tot de kinderen van school af zouden zijn, bedenk alle verhalen maar. Als we nu gaan, zo redeneerden we, de kinderen waren nog klein, de jongste zat nog op de kleuterschool, dan worden we makkelijker in de Spaanse samenleving opgenomen. Zo is geschied, we verplaatsten ons gezin dertien jaar geleden naar het zuiden van Spanje''.

Uitgewoond

''In onze zoektocht naar een geschikte woning hebben we meerdere makelaars ingeschakeld. We zochten overal, tot we ergens in een computer van een makelaar dat ene huis vonden waar we nu uiteindelijk wonen. We hebben wel veel moeten verbouwen, het was behoorlijk uitgewoond, dus nieuwe keuken erin en nog meer van dat soort aanpassingen. Maar het huis was precies wat we voor ogen hadden, in de duinen en pal aan zee. Voor Spaanse begrippen een oud pand, een jaar of 35, op een ouderwetse manier gebouwd, heel degelijk''.

Papierwinkel

''Vervolgens ga je hier in Spanje niet naar een notaris, maar naar een advocaat die de papierwinkel voor je kan regelen. Die hele financiële en juridische kant hebben we uit handen gegeven. Er zijn mensen van een koude kermis thuisgekomen omdat ze het nét niet helemaal goed hadden begrepen, dat gebeurt vaker dan je zou verwachten. Je kent de wetten niet.

"Je kunt wel denken ik zoek het zelf wel uit dan heb ik die kosten niet, maar dat moet je in een vreemd land nou net niet doen."

Je kunt wel denken ik zoek het zelf wel uit dan heb ik die kosten niet, maar dat moet je in een vreemd land nou net niet doen. De consequenties zijn niet te overzien. Je moet professionele begeleiding hebben en die is heel makkelijk te vinden. Er zijn genoeg mensen die dezelfde stap al voor jou hebben gezet en jou kunnen vertellen met welke makelaars en advocaten zij in zee zijn gegaan en of het goed is verlopen''.

Praatje maken

''Waar ik mij over verbaas is dat mensen soms in een land waar ze nog nooit zijn geweest een huis kopen. Dat heeft totaal geen zin. Dan blijkt het toch niet zo goed te zijn geregeld als gedacht en komen ze in problemen terecht die je niet zo gauw oplost natuurlijk.

Het is van groot belang dat je bekend bent met de omgeving waar je gaat zoeken en daar mensen kent. De plek moet je aanspreken. Er moet een vertrouwd gevoel zijn. Je moet weten waar je terecht komt''.

Buitengesloten

''Je hoeft de taal niet meteen vloeiend te spreken, maar je moet in ieder geval een basis hebben. Als je niet kunt communiceren wordt het heel moeilijk. Ik had voor mijn plezier in Nederland al wat Spaans geleerd en nadat we de keuze hadden gemaakt om hiernaartoe te komen een privé leraar genomen zodat we redelijk goed beslagen ten ijs kwamen.

"Niemand verwacht dat je vloeiend de taal spreekt, maar het minste wat je toch moet kunnen is je boodschappen halen en een praatje maken. Anders voel je je altijd buitengesloten"

Niemand verwacht dat je vloeiend de taal spreekt, maar het minste wat je toch moet kunnen is je boodschappen halen en een praatje maken. Anders voel je je altijd buitengesloten''.

Kliekjesgedrag

''Het allerbelangrijkste vind ik dat je je aanpast aan je gastland en dan kun je het fantastisch naar je zin hebben. Krijg je vanzelf Spaanse vrienden en leef je op een andere manier.

Ik zie het aan onze kinderen, die hebben op Spaanse scholen gezeten, vrienden gemaakt en hebben hier een heel mooi leven.
Hans Kazàn en zijn familie bij het Spaanse huis

Je krijgt respect terug als je open staat voor de cultuur en leefgewoonten. Dat is wat wij in Nederland vragen van buitenlanders, maar dat vragen buitenlanders ook van ons en, moet ik eerlijk zeggen, daar schort het bij veel Nederlanders nogal eens aan.

Je bent in een Spaans land met mensen die Spaans leven en daar kies je voor. Je kiest niet alleen voor de zon en de zee en voor de rest niet. Dan krijg je dat kliekjesgedrag, alle Nederlanders trekken met elkaar op, alle Zweden, alle Duitsers, want ze spreken geen woord over de grens''.

Blij in Spanje

''Ik ben nog steeds elke week in Nederland voor mijn optredens en lezingen. Al dat reizen, het onderweg zijn en alles eromheen is intens en best vermoeiend.

Ik ben altijd blij als ik weer in Spanje ben. We voelen ons hier heel prettig. Ook al hebben we niet zoveel vrije tijd.

Mensen denken nogal eens dat je het grootste gedeelte van de dag onder een palmboom ligt met een glas champagne in de hand. Ik heb mijn shows en lezingen, heel veel kantoorwerk. De jongens hebben hun shows met alle voorbereidingen, die optredens zijn het topje van de ijsberg.

Het is hier altijd een drukte van belang maar we zien ons werk niet als zwaar of drukkend. We hebben van een gezamenlijke hobby ons beroep kunnen maken en dat is een grote vreugde.

De kinderen reizen tegenwoordig met hun shows over de hele wereld maar ze zijn altijd weer heel graag terug op hun basis in Spanje''.

Uurtje vakantie

''Naar andere landen op vakantie gaan komt er niet van. Hebben we ook geen behoefte aan. Iedereen in Nederland die ik wil zien zie ik sowieso, al moet ik daarbij aantekenen dat ik nooit zo'n groot sociaal leven heb gehad. Dat klinkt een beetje raar voor iemand in mijn vak maar ik trek op met mijn eigen gezin en voor de rest, nou ja.

Spanje is immens groot en heel divers. Je kan hier eindeloos rondreizen. Of je nou in het centrale gedeelte van het land bent of in het groene noorden, in een antiek plaatsje in de bergen of in een stad als Madrid, het is overal zo prachtig.

"Als mensen me vragen of ik nog op vakantie ga zeg ik, in Spanje heb ik elke dag een uurtje vakantie."

Als mensen me vragen of ik nog op vakantie ga zeg ik, in Spanje heb ik elke dag een uurtje vakantie. Ik neem een handdoek onder mijn arm, ga het tuinpoortje uit en sta zo op het strand. Als ik dan weer lekker zon heb gehad en heb gezwommen ga ik ontspannen terug.

Ik heb een vrij leven binnen de poort zeg ik altijd maar. Ik ga alleen buiten de poort om op te treden en mijn werk te doen en ben altijd blij als ik weer binnen ben. Dat leven heb ik altijd gehad dus dat is voor mij en mijn vrouw niet veranderd.''

Permanent prettig

''Ons huis is echt een oase, dat vinden we allemaal. Ik voel me hier gezonder, lichamelijk en geestelijk. Dat komt door die ontspannen manier van leven.

Hier in het zuiden van Spanje zijn de mensen ook nog eens veel optimistischer en vrolijker dan in het noorden. Ze zijn makkelijker, zeuren niet zo gauw. Ondanks de echt serieuze problemen met de crisis die hier veel heftiger is dan in Nederland.

Dat ik mij hier zo goed voel heeft ook te maken met het licht. Zodra ik de gordijnen open doe zie ik een blauwe lucht en als het regent dan weet je, ach, zometeen schijnt de zon weer. Dat geeft permanent een heel prettig gevoel. Naar Nederland komen we absoluut niet meer terug''.

Voorzichtiger zijn

''Zoals wij het hier met de aankoop van ons hebben gedaan was toen eigenlijk een perfecte aanpak denk ik. Dat ging op een natuurlijke manier.

We waren vroeger veel makkelijker, gingen even naar die en dan naar die en dan laat ik die de papieren regelen. Maar nu moet je toch veel voorzichtiger zijn en ik denk dat dat heel terecht is.

Stel je voor dat ik nu bijvoorbeeld een huis in Thailand zou willen, waar ik niks en niemand ken, dan zou ik toch wel een goede adviseur bij me willen hebben die daar de weg kent, de taal spreekt, betaalbaar is.

Ik zou dat echt niet op eigen houtje durven ondernemen. Dan ga je dus op zoek en daar kunnen de experts van de beurs Second Home International een onmisbare rol in spelen''.

Bron: Second Home International
Lees meer over dit thema in het dossier: buitenland