Annemiek: Kindertijd

Home » Blogs: Gewoon opgeschreven » Annemiek: Kindertijd
Annemiek Geschreven door:
Annemiek,
Juli 2010

Het was een regenachtige dag, toen ik een week geleden op mijn fiets thuis kwam. Mijn vader kwam op mij afgelopen en vertelde dat onze Turkse buurman boos bij de voordeur had gestaan en zijn schaap terug wilde. Hij had er niets van begrepen en zo de voordeur dicht gesmeten.

Een glimlach verscheen op mijn gezicht, want opeens herinnerde ik mij wat Ali, mijn buurjongen, en ik tien jaar geleden hadden uitgespookt.

Die bewuste dag was ik thuis gekomen van school en besloot om wat te gaan voetballen achter in de tuin. Ik keek door het gaas heen en bleef stom verbaasd staan. Bij de buren in de tuin stond een schaap. Ali stond bij de achterdeur en ik gebaarde hem te komen.

Hij liep naar het gaas en bleef met zijn rug tegen het gaas aan staan, omdat hij
bang was dat ze zouden zien dat hij met mij stond te praten.

Ik vroeg hem waarom dat schaap daar stond. Hij vertelde dat ze morgen feest hadden en dat het schaap dan geslacht zou worden. Hij was een beetje verdrietig en vond het heel erg, maar wat kon hij doen, het was traditie. Ik vertelde hem over een boerderij, net buiten het dorp, waar schapen los in de weide liepen. We bedachten een plan om haar te bevrijden.

’s Avonds wachtte ik tot mijn ouders lagen te slapen en kroop stilletjes uit bed. Het was stikdonker buiten, maar achter in de tuin zag ik een klein lichtje. Het was Ali met een zaklamp in zijn hand.

We knipten een gat in het gaas, zodat ik eronder door kon. Snel liepen wij door de schuttingdeur, de tuin uit, met het schaap achter ons aan. Bang voor het donker en wat er allemaal zou kunnen gebeuren, renden wij door de straten.

Voor de boerderij, maakten wij het ijzeren hek open en lieten het schaap vrij.
Opgelucht, omdat het ons gelukt was, liepen wij naar huis. Achter het huis namen wij afscheid en spraken af dat wij dit nooit aan iemand zouden vertellen.

Sinds die dag praatte hij niet meer met mij. Hij zei mij zelfs geen gedag meer, als we elkaar in de tuin zagen. Alles was veranderd.

Mijn vader moest hard lachen toen ik hem het verhaal vertelde. We liepen naar het huis van de buurman en belden aan. Hij deed de deur open en begon direct te schreeuwen, dat ik een vieze dief was.

Al snel kwam ik erachter dat Ali zijn mond voorbij had gepraat en ook nog had gelogen. Hij had hem verteld, dat hij had gezien hoe ik het schaap had meegenomen. De buurman begon te schreeuwen en eiste zijn schaap terug. Mijn vader zei kwaad dat hij dat wel kon vergeten, draaide zich om en liep naar huis.

Sindsdien was het gedaan met de rust achter in de tuin. En besloot mijn vader een schutting te plaatsen, tussen ons en de buren.