Gert-Jan: Geplukt

Home » Blogs: Gewoon opgeschreven » Gert-Jan: Geplukt
Gert-Jan Geschreven door:
Gert-Jan,
Juli 2010

Zoals zo vaak waren ook nu de buren de aanleiding. Of om precies te zijn, de buurvrouw.

Zij is wat je noemt een spontaan mens. Als wij over onze vakantie vertellen, dan was het wel een leuke reis, bij haar een onvergetelijk avontuur. Onze boeken zijn niet slecht, de boeken die zij heeft gelezen lees je in één adem uit. Bij ons is een bioscoopje pikken een aardige verstrooiing, de films die zij heeft gezien blijven je nog jarenlang bij.

Ja, het valt niet mee, zo’n vrouw als buur. Een tot mislukken gedoemde neiging tot kopiëren is onvermijdelijk.

Zo ook met de plant. Sinds een paar weken wordt de tuin van de buren opgeleukt met een gezellige aardbeienplant, zo’n plant waaraan je het blozende zomerfruit
als door een wonder ziet ontstaan. Ook echt iets voor ons, vond de buurvrouw.

Inderdaad zag de plant er in het tuincentrum veelbelovend uit. Weliswaar waren de aardbeien nog wit of lichtgroen, maar aantal en grootte beloofde ruimschoots het aankoopbedrag in natura retour. Een win-win-situatie dus. En ja, het stond echt heel gezellig.

De buren konden al na een week een eerste bescheiden oogst binnenhalen. Vol trots toonde de buurvrouw de enorme vruchten op haar kleine handpalmen. Ze waren heerlijk en super zoet bovendien. Tuurlijk.

Onze aardbeien begonnen langzaam roze te kleuren. Bij de buren nam de oogst bijna exponentieel toe. Om het aanbod bij te kunnen houden aten ze nu drie keer per dag aardbeien.
 
Ze bood ons zelfs een schaaltje aan, over de schutting, maar dat hebben we met een vriendelijk ‘Nee, jôh, morgen gaan we zelf aan de pluk’ afgewezen.
Toen we de volgende ochtend met suiker en spuitbus met slagroom de tuin instapten zagen we nog net hoe een groepje merels met de laatste stukjes van het rode goud tussen hun snavels het hazenpad kozen.

De buren aten die zelfde dag continu aardbeien. Ik hoorde hem zelfs overwegen of ze misschien ook jam zouden kunnen maken, maar de buurvrouw vond dat niet nodig. ‘Gun de vogels toch ook wat,’ zei ze.

Dat hebben wij toen ook maar gedaan. ’s Middags aten we zoveel aardbeien dat we geen pap meer konden zeggen. Aardbeien uit de supermarkt. Het plastic bakje hebben we zorgvuldig weggewerkt.

 
Aardbeien